Once upon a time diye başlar ya gavurun hikayeleri benimkisi de öyle başlasın anasını satayım. Nasıl olsa bu kadar hikaye arasından benimkine sıra gelipte okuyacak birileri çıkmaz. Olaki çıkarsa da tamamen yabancı olduğum bir dünyaya gözlerimi bu şekilde açtığımın farkında olsun.
İnsanın gerçekten arkadaşım diyebileceği kişi kimdir ? Bu arkadaşım dostum denen karakter nereden bulunur ? Karşındakini kendin gibi görmenden dolayı mı ortaya çıkar acaba yaptığın hataların başlangıç noktası ? Hayata kırgın olmak bence en büyük yanılgı ve saçmalık. Dünyaya bir kere geldiğimizi gözönüne alırsak başkaları yüzünden kendimizi neden üzeriz ? Erkekler neden çapkınlıklarıyla övünür de kadınlar yaptığı zaman insanların gözünde orospu damgası yer ? Hep geceleri bir arkadaşında ders çalışmaya mı gitmek zorunda bu kızlar ? Şehir dışında üniversite kazanan birinci sınıf öğrencilerinin sapıtması hep bu yüzden değil mi zaten ? Evliliklerin çabuk yapılması jet hızıyla boşanmaların olması... Hayatını yaşayamamış kızların erkeklerin birbirlerine hayatı zehir etmesi... Kendime yapılmasını istemediğim hiçbir hareketi başkalarına yapmadım ama beni keriz sanıp kazık atmaya çalışan çok oldu. Varsın olsun be sayın okur para biriktirmektense insan biriktirmeye adadım kendimi. Çokta güzel bir koleksiyonum var. O koleksiyonun bir parçası olmak istersen fırsat buldukça kafama esenleri, nacizane bildiklerimi dilimin döndüğünce burada anlatmaya çalışacağım. Aslında çok eğlenceli olması gereken bu yazı bazı ISSIZ ADAM! lar yüzünden mala bağlamış durumda. Cumartesi gecesi belki ramazanında etkisiyle evde geçerken küçüklerimin gözlerinden büyüklerimin ellerinden öpüyorum. ( Tabi öyle birileri varsa )
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder